SHPËRNDAJE

 

Një dijetarë pyeti nxënësin e tij:” Prej sa kohësh më shoqëron ti mua?”
Nxënësi iu përgjigjë: ”që 33 vite”
Dijetari tha: ” E çka ke mësuar gjatë kësaj kohe?”
Nxënësi iu përgjigjë: ” Tetë (8) çështje?”
Dijetari çuditet:” Ne me të vërtetë të Allahut jemi dhe tek Ai kthehemi. (In-na lil-lahi we in-na ilejhi raxhiun) Jeta mua më kaloi me ty dhe ti nuk ke mësuar përveçse tetë mes’ele (çështje)!!!
Nxënësi tha: ” Nuk kam mësuar përveç këtyre dhe nuk dua të gënjejë ty!
Dijetari i tha:”Tregomi, duat’idëgjojë!”

Nxënësifilloidhetha:
“{1} E para: Un i shikova krijesat dhe vërejta se çdo kush merr përshok dikënd mirë po kur shkon në varrin e tij ndahet prej tij shoku i tij, kështuqë un morra për shok veprat e mira e kur do t’ëhyj në varra jo do t’ëhyj me mua.
{2} E dyta: E shikova fjalën e Allahut të lartësuar:
” وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾
“Kurse, aiqë i druan madhërisë së Zotit të tij dhe e frenon veten nga epshet, (40) me të vërtetë, vendbanim i tij është xhenneti. (41)
Dhe e mundova veten time në frenim nga epshet derisa ndëgjueshmëria dhe nënshtrimi ndaj Allahut të Lartësuarm’ustabilizua në zemër.

{3} E treta: I shikova krijesat dhe pashë se çdo kush që posedon diçka me vlerë e ruana të dhe kujdeset që mos ta humbë dhe pastaj shikova tek fjala e Allahut:
مَا عِندَكُمْ يَنفَدُ ۖ وَمَا عِندَ اللَّـهِ بَاقٍ ۗ
“Ajoqëështëteju – është e përkohshme, e ajoqëështëtekAllahu – është e përhershme.”
Kështu që çdo herë kur më ndodhej diç me vlerë në dorën timë dhurova për hirë të Allahut të lartësuar që të ruej tek Ai.
{4} E katërta: I shikova krijesat dhe vërejta se çdo kush mburrej dhe krenohej me pasurinë e tij, apo familjen (farefisin) e tij, apo prejardhjen e tij e pastaj shikova fjalën e Allahut të Lartësuar:
إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّـهِ أَتْقَاكُمْ

“…Më i lavdërueshëm te Allahuështëaiqë i druan më së shumti Atij…”
[Huxhurat: 13]

Kështu që punova në devotshmëri që të bëhem tek Allahu i ndershëm.
{5} E pesta: Un me të vërtetë shikova krijesat dhe ata xhelozonin njëri tjetrin në tëmirat e dunjasë e pastaj shikova fjalën e Allahut të lartësuar:
نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُم مَّعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا
“Na, furnizimin e kësaj jete e kemi ndarë, në mes tyre”
[Zukhruf: 32]
Prandaj Kuptova se ndarja (caktimi)është vetëm nga Allahu dhe kështu e largova xhelozinë (hasedin) nga vetja.
{6} E gjashta: I shikova krijesat dhe vërejta se ata e armiqësonin njëri tjetrin, i bënin padrejtësi njëri tjetrit, e luftonin njëri tjetrin, e pastaj shikova fjalën e Allahut të Lartësuar:
إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا
“Me tëvërtetë, djalli është armik për ju, andaj merreni atë për armik!”
[Fatir:6]
Kështuqëe lash armiqësine me krijesat e u morravetem me armiqësinë e shejtanit.
{7} E shtata: I shikova krijesat dhe vërejta se çdokush e angazhon veten fort dhe mundohet shum në kërkimin e furnizimit derisa bile edhe hyn në atë e cila nukështë e lejuar e pastaj shikova fjalën e Allahut të Lartësuar:
وَمَا مِن دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّـهِ رِزْقُهَا
“S’ka asnjë gjallesë në Tokë, që Allahu të mos ia ketë caktuar furnizimin…” [Hud:6]
Dhe kuptova se un jam njëri prej këtyre gjallesave e u angazhova me obligimin tim ndajAllahut dhe e lash preokopimin me at çka më takon mua tek Ai.
{8} E teta: I shikova krijesat dhe pashë se çdo krijesë po mbështetej tek një krijesë tjetër sikur ai vetë, njëri në pasurinë e tij, e tjetri në diçka tjetër e kështu me radh e pastaj shikova fjalën e Allahut të Lartësuar:
…وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّـهِ فَهُوَ حَسْبُهُ
“…kushdo që mbështetet te Allahu , Ai i mjafton atij.” [ Talak:3]
Kështuqëe lash mbështetjën në krijesat dhe u mundova fort në të mbështeturit vetëm në Allahun, Krijuesin.
Dijetari tha: Allahu të bekoftë, sa nxënës i mirë që je ti.

Ngaarabishtja: ArdianElezi
Medineh, 29.03.2015